“દીકરી છે વહાલનો દરિયો, એ તો છે સાક્ષાત લક્ષ્મીનો અવતાર.”
પ્રસ્તાવના: મમતાનું મૂર્તિમંત સ્વરૂપ
પ્રકૃતિના અનમોલ સર્જનમાં સ્ત્રી પાત્રનું સ્થાન અત્યંત ગૌરવવંતુ રહ્યું છે, અને એમાં પણ ‘દીકરી’ એટલે વહાલ, મમતા અને સમર્પણનું પવિત્ર મૂર્તિમંત સ્વરૂપ. દીકરી એ માત્ર કોઈ વ્યક્તિ કે સંબંધ નથી, પણ એક આખા ઘરનું ચૈતન્ય અને જીવંતતા છે. જેવી રીતે એક નાનકડો દીવો ઘોર અંધકારને ચીરીને ઉજાસ પાથરે છે, તેમ દીકરી પોતાના અખૂટ સ્નેહ અને ઉમદા સંસ્કારોથી પિતાના અને પતિના એમ બે કુળને ઉજાળે છે. સંસ્કૃતમાં કહેવાયું છે કે ‘દુહિતૃ’ એટલે કે જે દૂર હિત કરનારી છે. એટલે જ યથાર્થ કહેવાયું છે કે, “દીકરી ઘરની દીવડી છે.”
દીકરી: ઈશ્વરની પરમ પ્રસાદી
દીકરીનો અવતાર એટલે ઈશ્વરની માનવજાત પર પરમ કૃપા. ભારતીય સંસ્કૃતિના પાયામાં જ દીકરીને દેવીનો અંશ માનવાની પરંપરા છે. દીકરીના જન્મ સમયે આખા ઘરમાં જે હર્ષ અને પવિત્ર ઉલ્લાસ જોવા મળે છે, તે જ સાબિત કરે છે કે દીકરી નસીબદારના આંગણે જ જન્મે છે. તે પિતાની લાડકી, માતાનો પડછાયો અને ભાઈની રક્ષક હોય છે. પિતા માટે દીકરી એક એવો શીતળ વિસામો છે, જ્યાં પહોંચતા જ આખા દિવસનો માનસિક અને શારીરિક થાક ઓગળી જાય છે. દીકરીના તોતડા બોલ અને તેની મીઠી મુસ્કાન આખા ઘરના વાતાવરણને સ્વર્ગ જેવું બનાવે છે.
“દીકરી સાપનો ભારો નથી, પણ એ તો તુલસીનો ક્યારો છે.”
સામાજિક પરિવર્તન અને માનસિકતા
ઇતિહાસના એક કાળખંડમાં સમાજમાં દીકરા અને દીકરી વચ્ચે ઘણો પક્ષપાત અને ભેદભાવ રાખવામાં આવતો હતો. “દીકરો એટલે કુળનો દીવો અને દીકરી એટલે પારકી થાપણ” જેવી સંકુચિત માન્યતાઓ વ્યાપ્ત હતી. પરંતુ ૨૧મી સદીના આધુનિક યુગમાં આ વિચારધારા બદલાઈ છે. આજે દીકરો અને દીકરી એક સમાન ગણાય છે. હકીકતમાં, અનુભવ કહે છે કે દીકરો કદાચ વૃદ્ધાવસ્થામાં સાથ છોડી દે, પણ દીકરીનો તેના માતા-પિતા પ્રત્યેનો પ્રેમ અને લાગણી મૃત્યુના અંતિમ શ્વાસ સુધી ક્યારેય ઓછી થતી નથી. દીકરી એ તો લાગણીઓનો એવો કુંભ છે જે હંમેશા છલકાયા કરે છે.
સ્ત્રી સશક્તિકરણ અને સરકારી અભિયાનો
આજના સમયમાં દીકરીઓ પ્રત્યે સમાજનું વલણ હકારાત્મક બન્યું છે. સ્ત્રી ભ્રૂણ હત્યા જેવા કલંકિત કુરિવાજો સામે કડક કાયદા આવ્યા છે. ‘બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો’ અને ‘સુકન્યા સમૃદ્ધિ યોજના’ જેવા અભિયાનોએ સામાન્ય લોકોની માનસિકતા બદલવામાં મોટી ભૂમિકા ભજવી છે. સરકાર દ્વારા પણ દીકરીઓને ઉચ્ચ શિક્ષણ, સુરક્ષા અને મિલકતમાં સમાન હક આપીને તેમને સામાજિક રીતે મજબૂત બનાવવામાં આવી છે. આજે દીકરી ભણશે, તો જ આખો પરિવાર અને સમાજ પ્રગતિ કરશે.
મા-બાપનું હૈયું ઠારે એ, સાક્ષાત્ દેવી દીકરી.”
વિવિધ ક્ષેત્રે દીકરીઓનો ડંકો
વિવિધ ક્ષેત્રે દીકરીઓની સિદ્ધિઓ વિશે વાત કરીએ તો, આજે એવી કોઈ ક્ષિતિજ નથી જે દીકરીઓએ સર ન કરી હોય. શિક્ષણ, વિજ્ઞાન, રમતગમત, રાજકારણ, યુદ્ધભૂમિ કે અવકાશ – દરેક જગ્યાએ દીકરીઓ સફળતાનો ડંકો વગાડી રહી છે. કલ્પના ચાવલા અને સુનિતા વિલિયમ્સે અવકાશમાં ભારતનું નામ ગુંજતું કર્યું, તો પી.ટી. ઉષા અને મીતાલી રાજે રમતગમત ક્ષેત્રે ભારતની શાન વધારી. આજે ભારતની સરહદો પર પણ દીકરીઓ દુશ્મનો સામે સીનો તાણીને ઉભી છે. આ સાબિત કરે છે કે જો દીકરીને માત્ર તક અને પ્રોત્સાહન મળે, તો તે આખું આકાશ આંબી શકે છે.
ઉપસંહાર: ભવિષ્યની રક્ષક દીકરી
સમાપનમાં એટલું જ કહી શકાય કે દીકરી એ ઘરની આબરૂ, મર્યાદા અને સંસ્કારનું જીવંત પ્રતીક છે. જે ઘરમાં દીકરીનું સન્માન થાય છે, ત્યાં જ સુખ અને શાંતિનો વાસ હોય છે. આપણે સૌએ હૃદયપૂર્વક સંકલ્પ કરવો જોઈએ કે આપણે દીકરીઓને માત્ર જન્મવા જ નહીં દઈએ, પણ તેમને શ્રેષ્ઠ શિક્ષણ આપીને સ્વનિર્ભર બનાવીશું. દીકરીને પાંખો આપો, તો તે ચોક્કસ આખું ગગન સર કરી બતાવશે. જો આપણે દીકરીને બચાવીશું અને તેને આદર આપીશું, તો જ આપણે ઉજ્જવળ આવતીકાલનું નિર્માણ કરી શકીશું.
એ જ લાડલી દીકરી ઘરની દીવડી કહેવાય.”